Iedereen die me een beetje kent weet het wel: ik ben niet van de make-up, de gestylde kapsels en de hippe kleding. Die tijd heb ik echt wel gehad. Ik kan ook echt medelijden krijgen met vrouwen die op facebook hun zorgen uiten over de gang naar de nagelstyliste en welke kleur er deze keer in vredesnaam op de lange nagels moet komen. 'Ik twijfel zo tussen oceaanblauw en wolkenwit'......Vréselijk! Zoveel oppervlakkigheid in één persoon, ik kan het bijna niet geloven als ik het lees. En als dat nou jonge meiden zijn, dan snap ik dat ook nog wel, maar nee hoor, dan heb je het toch gewoon over een volwassen vrouw met een gezin. Of: 'Die laarzen, daar móet je gewoon een leuk kort broekje en een maillot bij aan'.......Dan denk ik: echt niet! Niemand wil mij in een kort broekje en een maillot zien hoor. Das leuk voor slanke dennen met een (nog) leuk klein kontje en mooie slanke benen. Maar das niet voor iedereen weggelegd! Maar goed, ieder zijn ding. Geef mij maar een lekkere joggingbroek en een oud t-shirt.
De laatste keer dat ik bij de kapper was, of eigenlijk de kapper bij mij, is bijna een jaar geleden, voordat we naar Hongarije vertrokken. Mijn haren groeiden dus lekker door en het maakt hier niks uit, want ik draag het nooit los, ik heb zelfs dagen dat mijn haar geen kam ziet langskomen, af en toe gaan ze in het sop en dat is het wel zo'n beetje.
Maar omdat ik binnenkort op vakantie ga naar Nederland, besloot ik dat ik niet als een slons aan wil komen daar en ik ging op zoek naar een kapsalon. Die heb je hier natuurlijk ook, dus ik ging het lekker combineren met de boodschappen.
Ik bekeek het prijzen lijstje dat aan de buitenkant van de salon hing. Knippen 6 euro. Das geen geld! De hippe meisjes achter de balie wilden me wel even helpen. Natuurlijk zijn dat dan van die slanke jonge dingen met pittige kort geknipte kapsels en geverfde gezichten. Ik voelde me echt een boerin van het platteland. 'Spreken jullie Engels?', vroeg ik eerst maar, want hoewel ik me prima red in het Hongaars, in dit geval leek het me superhandig als ik goed duidelijk kon maken wat ik wil.
Nou de dames waren dan wel leuk verpakt, maar qua innelijke bagage zat er weinig bij. Duits spraken ze ook niet nee, alleen Hongaars. Vooruit dan maar, dan maar in het Hongaars, ik ben ook de beroerdste niet.
De boerin spreek Nederlands, Engels, Duits en zelfs een paar woorden Frans! En toen ik alsnog in het Hongaars begon, keken ze vol bewondering. Kijk, 6-0 voor de boerin!
Of ik ook wassen wilde en föhnen dat kostte wel extra. Welja, doe maar, (misschien kon ik met dit luxe-haar-pakket het tekortgeschoten jaar een beetje compenseren) die haren zouden wel in diepe shock raken dacht ik......
Mijn eeuwige elastiek je ging uit mijn haar bij de wasbak en daar betrok het geverfde gezichtje van het kapstertje. Oeps....ging geen makkie worden. Ze haalde er een ander kleurrijk meisje bij en samen stonden ze hoofschuddend naar mijn arme, in één jaar niet geknipte haren te kijken. Oké, 6-1 dan.
Ze hoopten dat er wel een flink stuk af mocht,want anders kwam het noooooit meer goed. Nou, dat was toch al de bedoeling, dus ik gaf ze de vrije hand. En toen werd het 7-1, want dat vinden kapsters leuk, de vrije hand bij lange haren en geen gezeik over geld.
De lange lokken vlogen om mijn hoofd, de zorgelijke gezichten verdwenen en kijk, ik werd zelf ook helemaal blij van mijn haren. Ze ging het föhnen, daar werd ik iets minder blij van, als een soort Beatrix kwam ik naar buiten, na het schokkende bedrag van ruim 10 euro afgerekend te hebben.
Tijdens de boodschappen even een bus mousse gekocht en in de wc mijn haar even natgemaakt en erin gekneed en kijk, meteen even weer de rommelige haren terug, want zo'n gestyld hoofd past echt niet bij een boerin hoor. 8-1 voor de boerin!
.JPG)
.JPG)